óþolinmæði og agaleysi
09. janúar 2011 klukkan 11:33
Snjór, snjór, snjór og aftur snjór!!! Það hefur snjóað alveg slatta hér undanfarna daga. Hér var t.d. töluvert þungfært þegar ég keyrði Þórði Loga á leikskólann á fimmtudagsmorguninn, bílar út af og mokstur í fullum gangi. Það sem mér þykir áberandi hér er hvað fólk er þolinmótt í umferðinni þegar eitthvað ber út af og megum við íslendingar taka norðmenn okkur til fyrirmyndar hvað það varðar. Ég fór til Osló um daginn með Þórði Loga við nýttum okkur almenningssamgöngurnar, tókum lest til Osló S og svo strætó innanbæjar. Á heimleiðinni þurftum við að bíða í ca hálftíma eftir lestinni hingað til Ås á Osló S (sentralstasjon), þegar við sátum þarna á bekk, ég með kaffið mitt og Þórður Logi með eplasafann sinn þá fór ég að hugleiða (ahhhhhhhhh heyrðu mig, ég er búin að blogga um þetta atriði áður jeminneini, mín pínu gleymin hahhahha, en ég held að það sé allt í lagi að minna á þetta aftur) hvað það er sem gerir það að verkum að við íslendingar erum svona agalaus. Já ég segi agalaus án þess að blikna. Ég hef oft lent í umræðu um þetta agaleysi í íslendingum og margir vilja meina það að einn þáttur sem greinir norðmenn og íslendinga að, er herskyldan, því við erum ansi lík fyrir utan þetta fyrrgreinda atriði. Ég er ekki hlynnt hermennsku og stríðsrekstri en verð að viðurkenna það að líklega er mikið til rétt í þessum fullyrðingum. En hvað um það þegar ég sat þarna á bekknum á Osló S og horfði m.a. á hermennina sem voru að koma og fara og bíða eins og svo margt annað fólk, sem velur það að nýta sér almenningssamgöngur þá fattaði ég það að kannski væri það ekki endilega bara herþjálfunin sem gerir þjóðina svona ívið meiri agaðri en íslensku þjóðina
kannski er það bara það að fólk er þannig alið upp að það hefur alltaf þurft að bíða eftir hlutunum, hefur ekki geta bara smellt fingrum og þusst af stað í átt að markmiðinu. Svolítið merkilegt því nú höfum við íslendingar aldeilis þurft að hafa fyrir okkar sjálfstæði eins og norðmenn, báðar þjóðirnar hafa barist áfram frá fátækt til allsnækta. Við erum líkar þjóðir, það er alveg á hreinu EN eins og ég segi þá erum við íslendingarnir ekki eins öguð.
kannski er það bara það að fólk er þannig alið upp að það hefur alltaf þurft að bíða eftir hlutunum, hefur ekki geta bara smellt fingrum og þusst af stað í átt að markmiðinu. Svolítið merkilegt því nú höfum við íslendingar aldeilis þurft að hafa fyrir okkar sjálfstæði eins og norðmenn, báðar þjóðirnar hafa barist áfram frá fátækt til allsnækta. Við erum líkar þjóðir, það er alveg á hreinu EN eins og ég segi þá erum við íslendingarnir ekki eins öguð.
En mismunandi umferðarmenning Íslands og Noregs var einmitt umræðuefnið í BÍ bílnum á leið í höllina í síðust viku. Ég hélt því þar fram að við mættum taka okkur Norðmenn til fyrirmyndar í umferðinni, þar sem gangandi vegfarendur eiga undantekningarlaust forgang á gangbrautum, fólk er ekki eins stressað í umferðinni og það er ekki ætlast til þess að þú notir einkabílinn eins mikið í þéttbýli.
góðar pælingar, langaði bara að kommenta á þetta því þetta var einmitt umræðan á leið í vinnunna núna bara um daginn