fjúff gott að Stefán komst áfallalaust til Danmerkur
ég skil heldur ekki þetta jólastress og ég er sammála þér ég held að þetta sé skortur á umburðalyndi, fólk er svo frekt, nennir ekki að hafa marga í kringum sig, auðvita eru margir í kringlunni á sama tíma og þú ert aðeins lengur að finna stæði og þarft að bíða í smá röð.
Stress verður bara til ef fólk er latt og bíður þangað til á síðust stundu til þess að gera það sem það þarf eða vill gera og þá "þvælast" hinir fyrir. Eða fólk sem ætlar sér að gera of mikið á of stuttum tíma.
knús í kotið
hvað er þetta
22. desember 2010 klukkan 17:04
jólastress....ég held það sé bara eitthvað í höfðinu á fólki!! Allavega var mitt stress aldeilis ekki tengt jólunum - neibb heldur prófunum. Kláraði prófin á föstudag og tók því rólega eftir það, kíktu á vini okkar um kvöldið en vorum komin snemma heim í háttinn. Á laugardaginn svaf ég út, þurfti að beita mig hörðu að rjúka ekki á fætur og fara að læra
Við keyrðum svo til Askim þar sem móðursystir mín býr en Vilborg frænka sem býr í Bærum var líka komin þangað og gerðum við laufabrauð í sameiningu. Við gerðum um 60 laufabrauðskökur með miklu kúmeni í. Um kvöldið lögðumst við Haukur í þá mestu magapest sem við höfum fengið um ævina held ég - þar að auki hélt ég að hausinn á mér myndi springa!!! Ég byrjaði þarna um kvöldið að gera Stefán kláran fyrir Danmerkurferðina en ég bara hafði ekki orku í það og kláraði það morguninn eftir en þá leið mér aðeins betur en var alls ekki góð, með hitavellu og þungan höfuðverk. Haukur gat varla lyft hausi frá kodda og vorum við í mestu vandræðum með það hvernig í ósköpunum vð ættum að koma Stefáni upp á Gardermoen. Ég mundi svo eftir því að Eyjólfur (nemandi hér) var á leið heim til Íslands þennan dag og hringdi í hann en hann var þá bara að fara á rútuna og var til í að leyfa Stefáni að vera samferða sér og fylgja honum í gegn um innritunina og öryggishliðið. Það gekk allt eins og í sögu nema hvað að þegar ca klukkutími var í flugtak þá fór Stefán að finna fyrir ónotum í maganum. Ég var frekar stressuð hér heima en varð rólegri þegar ég vissi að fluginu myndi ekki seinka og hann var kominn um borð í vélina. Ef hann mundi veikjast þá fengi hann allavega aðstoð frá flugfreyjunum. Hann lenti svo í Billund án teljandi vandræða og hefur ekkert bólað á magapestinni hjá honum, sem betur fer.
Hann hringdi svo í mig í gær með þær fréttir að hann hefði farið í gleraugnabúð því hann fann þegar hann var á flugvellinum að það var eitthvað erfitt að sjá á skiltin - úps niðurstöðurnar benda til að hann verður að fara til augnlæknis þegar heim er komið, -0,75 og 0,50 í sjónskekkju á öðru og eitthvað svipað á hinu. Þetta er svipað og Guðrún systir var fyrst þegar hún þurfti gleraugu en svo hrakar henni alltaf meir og meir.....
En já ég ætlaði að tala um þetta svokallaða fyrirbæri "jólastress" frekar neikvætt orð eitthvað en hvað um það - en hvað er jólastress?? Ég allavega finn ekki þetta jólastress, kallast það jólastress ef maður er óþolinmóður, vill að allt gerist en to tre eða hvað? Við tókum íbúðina og þrifum hana hér í fyrradag, hátt og lágt - og ég varð ekkert stressuð. Við Þórður Logi bökuðum tvær sortir í gær og fundum ekkert þetta jólastress - fórum frekar í eitthvað sem kallast jólaskap
Við löbbuðum í bæinn og keyptum kerti og servéttur - ekkert jólastress, þurftum stundum að bíða í röð en það var fín hvíld í því, ekkert stress. Jólagjafirnar voru keyptar - ekkert stress....á reyndar eftir að kaupa jólatré, skyrtu og skó á Þórð en er ekkert stressuð út af því. Í staðin fyrir þetta stress er ég komin í jólaskap. Held að "jólastressið" sem fólk talar um sé skortur á umburðarlyndi, það er auðvitað þannig að fólk vill fara í bæinn og njóta og kannski kaupa jólagjafir rétt fyrir jól, fá jólastemminguna beint í æð, fara á kaffihús og lifa og njóta en það þolir ekki að þurfa að bíða í röð og þess háttar, þolir ekki að það eru fleiri á höttunum eftir því sama þ.e. að lifa og njóta.
Við Þórður Logi vorum að velta því fyrir okkur að taka lestina til Osló í dag og gleypa í okkur jólastemminguna, sjá jólaljósin og skautasvellið á Karl Jóhann en ég held við "pössum" á það í dag, úti er -20° svolítið mikið, held við finnum okkur eitthvað annað að gera í dag.
Eigið góðan dag!!
Við keyrðum svo til Askim þar sem móðursystir mín býr en Vilborg frænka sem býr í Bærum var líka komin þangað og gerðum við laufabrauð í sameiningu. Við gerðum um 60 laufabrauðskökur með miklu kúmeni í. Um kvöldið lögðumst við Haukur í þá mestu magapest sem við höfum fengið um ævina held ég - þar að auki hélt ég að hausinn á mér myndi springa!!! Ég byrjaði þarna um kvöldið að gera Stefán kláran fyrir Danmerkurferðina en ég bara hafði ekki orku í það og kláraði það morguninn eftir en þá leið mér aðeins betur en var alls ekki góð, með hitavellu og þungan höfuðverk. Haukur gat varla lyft hausi frá kodda og vorum við í mestu vandræðum með það hvernig í ósköpunum vð ættum að koma Stefáni upp á Gardermoen. Ég mundi svo eftir því að Eyjólfur (nemandi hér) var á leið heim til Íslands þennan dag og hringdi í hann en hann var þá bara að fara á rútuna og var til í að leyfa Stefáni að vera samferða sér og fylgja honum í gegn um innritunina og öryggishliðið. Það gekk allt eins og í sögu nema hvað að þegar ca klukkutími var í flugtak þá fór Stefán að finna fyrir ónotum í maganum. Ég var frekar stressuð hér heima en varð rólegri þegar ég vissi að fluginu myndi ekki seinka og hann var kominn um borð í vélina. Ef hann mundi veikjast þá fengi hann allavega aðstoð frá flugfreyjunum. Hann lenti svo í Billund án teljandi vandræða og hefur ekkert bólað á magapestinni hjá honum, sem betur fer. Hann hringdi svo í mig í gær með þær fréttir að hann hefði farið í gleraugnabúð því hann fann þegar hann var á flugvellinum að það var eitthvað erfitt að sjá á skiltin - úps niðurstöðurnar benda til að hann verður að fara til augnlæknis þegar heim er komið, -0,75 og 0,50 í sjónskekkju á öðru og eitthvað svipað á hinu. Þetta er svipað og Guðrún systir var fyrst þegar hún þurfti gleraugu en svo hrakar henni alltaf meir og meir.....
En já ég ætlaði að tala um þetta svokallaða fyrirbæri "jólastress" frekar neikvætt orð eitthvað en hvað um það - en hvað er jólastress?? Ég allavega finn ekki þetta jólastress, kallast það jólastress ef maður er óþolinmóður, vill að allt gerist en to tre eða hvað? Við tókum íbúðina og þrifum hana hér í fyrradag, hátt og lágt - og ég varð ekkert stressuð. Við Þórður Logi bökuðum tvær sortir í gær og fundum ekkert þetta jólastress - fórum frekar í eitthvað sem kallast jólaskap
Við löbbuðum í bæinn og keyptum kerti og servéttur - ekkert jólastress, þurftum stundum að bíða í röð en það var fín hvíld í því, ekkert stress. Jólagjafirnar voru keyptar - ekkert stress....á reyndar eftir að kaupa jólatré, skyrtu og skó á Þórð en er ekkert stressuð út af því. Í staðin fyrir þetta stress er ég komin í jólaskap. Held að "jólastressið" sem fólk talar um sé skortur á umburðarlyndi, það er auðvitað þannig að fólk vill fara í bæinn og njóta og kannski kaupa jólagjafir rétt fyrir jól, fá jólastemminguna beint í æð, fara á kaffihús og lifa og njóta en það þolir ekki að þurfa að bíða í röð og þess háttar, þolir ekki að það eru fleiri á höttunum eftir því sama þ.e. að lifa og njóta.Við Þórður Logi vorum að velta því fyrir okkur að taka lestina til Osló í dag og gleypa í okkur jólastemminguna, sjá jólaljósin og skautasvellið á Karl Jóhann en ég held við "pössum" á það í dag, úti er -20° svolítið mikið, held við finnum okkur eitthvað annað að gera í dag.
Eigið góðan dag!!
Sú ráðagóða
Ég held að það sé ekkert jólastress, alla vega þekki ég engan sem er eitthvað stressaður. Ég fór á Glerártorg á síðasta laugardag og þvílík mannmergð, maður minn, en það voru allir svo afskaplega rólegir kaffihúsið fullt og fólk var bara svona á rölstinu, meira að segja börnin voru afslöppuð sem segir okkur best að foreldrarnir voru afslappaðir. Ég held að þetta tal um jólastress sé einungis fjölmiðlafár.
Gott að Stefán komst heilu og höldnu. Já Guðrúnu versnaði hratt á þessum árum, ég var orðin skíthrædd um að hún myndi enda blind, en það er mjög algengt að sjónin versni hratt á þessum kynþroskaárum en stoppar svo og kemur stundum eitthvað til baka. En það var gott að hann áttaði sig á þessu drengstubburinn minn.
Kveðja mamma
Gott að Stefán komst heilu og höldnu. Já Guðrúnu versnaði hratt á þessum árum, ég var orðin skíthrædd um að hún myndi enda blind, en það er mjög algengt að sjónin versni hratt á þessum kynþroskaárum en stoppar svo og kemur stundum eitthvað til baka. En það var gott að hann áttaði sig á þessu drengstubburinn minn.
Kveðja mamma
#3
23. desember 2010 klukkan 02:35
Skil ekki fólk sem fer í bæinn þessa síðustu daga fyrir jól ef það nennir ekki/þolir ekki að bíða í röð...maður fer eiginlega aldrei í búð án þess að þurfa að bíða í röð, við hverju býst það eiginlega?? Ef þetta er rétt...
En að mínu mati verður jólastress til vegna þess að fólk er að reyna að uppfylla einhverjar óraunhæfar væntingar um frábærustu og flottustu jól ever. Finna flottustu (dýrustu?) jólagjafirnar og svoleiðis í stað þess að reyna bara að gleðja hvert annað. Þegar börnin mín verða fullorðin þá vil ég miklu frekar að þau muni eftir afslöppun og vellíðan á þessum tíma frekar en að þau rifji upp hvað mamma var alltaf stressuð fyrir jólin. Það finnst mér skipta máli frekar en að allt sé tipp topp :)
Jólaknús til ykkar!