skipulag er yndislegt, það fær mann til að líða betur. maður verður bara að passa að það verði ekki að maníu, þarf stundum að slá mig til baka og hugsa, bíddu þetta má alveg fara út af braut og það má skipta um skoðun hehe
knús á þig mús
sjáumst í næstu viku
Markmið og skipulag
07. september 2010 klukkan 07:25
Ég fékk símtal um daginn frá vinkonu á Íslandi. Hún var að leita ráða hjá mér því henni hefur skilist á blogginu mínu að ég komist yfir allt mögulegt og spurði einfaldlega að því hvernig ég kæmist yfir þetta allt. Þetta "allt" er semsagt að vera í námi, sinna heimili, sonum og manni, stunda hreyfingu og líka að eiga frítíma og vera í ævintýrum.
Svarið sem ég gaf henni var einfalt, skipulag og markmiðssetning.
Þegar ég set mér markmið eru þau í nokkrum "lögum". Þannig að ég set mér t.d. það markmið að ég ætla að klára master í skógfræði, þá deili ég því niður á annir og önnunum deili ég niður í vikur. Það liggur fyrir í upphafi anna hve mörgum og hversu stórum verkefnum ég þarf að skila og því set ég það niður fyriri mér hvernig þau dreifast og skipulegg tímann mínn út frá því. Ég set mér markmið fyrir hverja viku, t.d. klára að lesa ákveðnar greinar eða bókakafla, byrja á þessu verkefni og klára annað. Svo ég taki dæmi fyrir vikuna sem núna er þá er það þannig að ég unirbý mig fyrir alla fyrirlestra, kíki yfir efnið og set mig inn í málin "mótivera" mig - ég les ekki allt spjaldana á milli - geri það frekar eftir á þegar ég er búin að sitja fyrirlesturinn. Annað sem ég mun gera í þessari viku og er byrjuð á er að lesa grein sem ég á að halda fyrirlestur um á miðvikudaginn í næstu viku, markmiðið er að vera búin að skilja greinina og glósa upp úr henni fyrir helgi. Þannig er þetta nú bara.
Það sem ég mælti með við vinkonu mína það er að vera með fullt af undirmarkmiðum, t.d. ef hún er að skrifa ritgerð sem hún á að skila um áramót svo ég taki dæmi að þá væri sniðugt að setja niður á blað hvað eigi að klárast í hverri viku. Allt sem klárast umfram markmið vikunnar er bara bónus. Mér finnst betra að hafa mörg undirmarkmið því það gerir allt svo mikið einfaldara - það er alltaf svo stutt í að maður nái markmiðinu.
En þá er það heimilið, okey, það er reyndar afgangsstærð í okkar tilfelli hér, allt gert í lágmarki - jú við þvoum þvott af og til í miðri viku en aðallega um helgar, við þrífum um helgar og varðandi eldamennsku þá er það þannig að Haukur og strákarnir hafa allir sinn eldamennskudag og svo sé ég um fasta daga líka en helgarnar eru ekki eins planaðar. Eldamennskudagarnir eru planaðir út frá frístundaiðkun heimilismeðlima.
Hreyfing: Hún verður að skapa stóran sess í mínu lífi - annars kemst ég ekkert áfram og koðna bara niður. Ég verð að hreyfa mig lágmark þrisvar í viku en ekki oftar en fimm sinnum því hvíldin er líka nauðsynleg. Ég er með hvíldardagana á virkum dögum því þá er alltaf nóg annað að gera.
Mitt ráð er að setja upp "eftir skóla og vinnu" stundaskrá þar sem kemur fram hver er í frístundum á hvaða tímum og hver á að elda og ganga frá í eldhúsi - ef sú stundaskrá er heiðarleg og raunveruleikatengd þá virkar þetta.
Ekki blekkja sjálf ykkur, verið raunsæ og skynsöm þegar þið setjið ykkur markmið. Munið líka að sætta ykkur við ykkur eins og þið eruð, gerið það besta úr þeim aðstæðum sem þið eruð í, njótið lífsins. Ekkert stress, þetta kemur allt.
Það er alltaf verið að ota að manni einhverju óraunhæfu eins og t.d. á fésbókinni tók ég eitthvert svona "próf" um hversu þung ég á að vera miðað við mína hæð, það er náttúrulega ekki í lagi að ég eigi t.d. að vera 60 kíló en ef ég væri ekki ég heldur einhver önnur þá gæti sú mannseskja hugsað með "gvöð ég er allt of þung ég á að vera 60 kíló!!!!" og þar með fer manneskjan sem áður var alveg sátt við sig orðin ósátt, það er einhver annar bbúin að segja að hún sé ekki í lagi af því að hún verði að fylgja þessari "formúlu".
Ef þú ert í master þá ætlast þú til að þú sért tvö ár í því námi af því að þannig Á það að vera, en hvað skeður ef þú ert óvart tvö og hálft ár??? Trúið mér það skeður ekkert, það er ekkert hættulegt heldur. Maður má ekki vera vondur við sjálfan sig og rífa sig niður þó hlutirnir gangi ekki alveg upp, maður setur sér bara raunhæfari markmið miðað við þær aðstæður sem maður er í.
Svo held ég að það skaði ekkert smá "dass" af kæruleysi
p.s. Aðeins smá svona sem tengist vinnusálfræðikúrsinum sem ég tók í ágúst. Ef manni finnst manni ganga illa þá er svolítið tendens til að kenna öðrum um, kannist þið við það?? En vitið þið að það er einn þáttur í þroskaferlinu að viðurkenna það fyrir sjálfum sér að maður ráði ekki við hluti og það er líka allt í lagi!! Maður gerir stundum mistök og það er algjör óþarfi að kenna alltaf öðrum um, maður gerir mistök til að læra af þeim og eitt mikilvægt atriði sem þið skuluð hafa í huga. Það er að vinnuveitendur eru ekkert hrifnir af fólki sem viðurkennir ekki mistök sín. Það er nefnilega enginn til sem hefur ekki gert mistök - annað væri ekki mannlegt..... en þetta var bara smá útúrdúr
Svarið sem ég gaf henni var einfalt, skipulag og markmiðssetning.
Þegar ég set mér markmið eru þau í nokkrum "lögum". Þannig að ég set mér t.d. það markmið að ég ætla að klára master í skógfræði, þá deili ég því niður á annir og önnunum deili ég niður í vikur. Það liggur fyrir í upphafi anna hve mörgum og hversu stórum verkefnum ég þarf að skila og því set ég það niður fyriri mér hvernig þau dreifast og skipulegg tímann mínn út frá því. Ég set mér markmið fyrir hverja viku, t.d. klára að lesa ákveðnar greinar eða bókakafla, byrja á þessu verkefni og klára annað. Svo ég taki dæmi fyrir vikuna sem núna er þá er það þannig að ég unirbý mig fyrir alla fyrirlestra, kíki yfir efnið og set mig inn í málin "mótivera" mig - ég les ekki allt spjaldana á milli - geri það frekar eftir á þegar ég er búin að sitja fyrirlesturinn. Annað sem ég mun gera í þessari viku og er byrjuð á er að lesa grein sem ég á að halda fyrirlestur um á miðvikudaginn í næstu viku, markmiðið er að vera búin að skilja greinina og glósa upp úr henni fyrir helgi. Þannig er þetta nú bara.
Það sem ég mælti með við vinkonu mína það er að vera með fullt af undirmarkmiðum, t.d. ef hún er að skrifa ritgerð sem hún á að skila um áramót svo ég taki dæmi að þá væri sniðugt að setja niður á blað hvað eigi að klárast í hverri viku. Allt sem klárast umfram markmið vikunnar er bara bónus. Mér finnst betra að hafa mörg undirmarkmið því það gerir allt svo mikið einfaldara - það er alltaf svo stutt í að maður nái markmiðinu.
En þá er það heimilið, okey, það er reyndar afgangsstærð í okkar tilfelli hér, allt gert í lágmarki - jú við þvoum þvott af og til í miðri viku en aðallega um helgar, við þrífum um helgar og varðandi eldamennsku þá er það þannig að Haukur og strákarnir hafa allir sinn eldamennskudag og svo sé ég um fasta daga líka en helgarnar eru ekki eins planaðar. Eldamennskudagarnir eru planaðir út frá frístundaiðkun heimilismeðlima.
Hreyfing: Hún verður að skapa stóran sess í mínu lífi - annars kemst ég ekkert áfram og koðna bara niður. Ég verð að hreyfa mig lágmark þrisvar í viku en ekki oftar en fimm sinnum því hvíldin er líka nauðsynleg. Ég er með hvíldardagana á virkum dögum því þá er alltaf nóg annað að gera.
Mitt ráð er að setja upp "eftir skóla og vinnu" stundaskrá þar sem kemur fram hver er í frístundum á hvaða tímum og hver á að elda og ganga frá í eldhúsi - ef sú stundaskrá er heiðarleg og raunveruleikatengd þá virkar þetta.
Ekki blekkja sjálf ykkur, verið raunsæ og skynsöm þegar þið setjið ykkur markmið. Munið líka að sætta ykkur við ykkur eins og þið eruð, gerið það besta úr þeim aðstæðum sem þið eruð í, njótið lífsins. Ekkert stress, þetta kemur allt.
Það er alltaf verið að ota að manni einhverju óraunhæfu eins og t.d. á fésbókinni tók ég eitthvert svona "próf" um hversu þung ég á að vera miðað við mína hæð, það er náttúrulega ekki í lagi að ég eigi t.d. að vera 60 kíló en ef ég væri ekki ég heldur einhver önnur þá gæti sú mannseskja hugsað með "gvöð ég er allt of þung ég á að vera 60 kíló!!!!" og þar með fer manneskjan sem áður var alveg sátt við sig orðin ósátt, það er einhver annar bbúin að segja að hún sé ekki í lagi af því að hún verði að fylgja þessari "formúlu".
Ef þú ert í master þá ætlast þú til að þú sért tvö ár í því námi af því að þannig Á það að vera, en hvað skeður ef þú ert óvart tvö og hálft ár??? Trúið mér það skeður ekkert, það er ekkert hættulegt heldur. Maður má ekki vera vondur við sjálfan sig og rífa sig niður þó hlutirnir gangi ekki alveg upp, maður setur sér bara raunhæfari markmið miðað við þær aðstæður sem maður er í.
Svo held ég að það skaði ekkert smá "dass" af kæruleysi
p.s. Aðeins smá svona sem tengist vinnusálfræðikúrsinum sem ég tók í ágúst. Ef manni finnst manni ganga illa þá er svolítið tendens til að kenna öðrum um, kannist þið við það?? En vitið þið að það er einn þáttur í þroskaferlinu að viðurkenna það fyrir sjálfum sér að maður ráði ekki við hluti og það er líka allt í lagi!! Maður gerir stundum mistök og það er algjör óþarfi að kenna alltaf öðrum um, maður gerir mistök til að læra af þeim og eitt mikilvægt atriði sem þið skuluð hafa í huga. Það er að vinnuveitendur eru ekkert hrifnir af fólki sem viðurkennir ekki mistök sín. Það er nefnilega enginn til sem hefur ekki gert mistök - annað væri ekki mannlegt..... en þetta var bara smá útúrdúr
Vilborg frænka
Vá hvað þetta er flott hjá þér. Mig langar bara hreinlega til að setja þetta á facebook stadusinn minn :) Ég tek þetta mér a.m.k. til fyrirmyndar! Svona á maður að hugsa og hafa hlutina til að allt gangi sem best. Þú ert alveg rosalega dugleg! Takk fyrir gáfurnar frænka ;)
#3
07. september 2010 klukkan 16:30
Björk
Elsku Sigga Júlla...þú ert snillingur...ég væri sátt við 10% af þessum skipulagshæfileikum:) Er með virka tölvu núna....ertu á msninu í kveld?
#4
07. september 2010 klukkan 17:03
Pálína
Hvetjandi, drífandi og skemmtilegt blogg !
Þú ert frábær Sigga !!
P.s þú ættir að skoða það að halda námskeið í markmiðasetningu og skipulagi þegar þú ferð aftur til Íslands. Þú átt meira en fullt erindi að leiða þannig námskeið !
Þú ert frábær Sigga !!
P.s þú ættir að skoða það að halda námskeið í markmiðasetningu og skipulagi þegar þú ferð aftur til Íslands. Þú átt meira en fullt erindi að leiða þannig námskeið !
#5
07. september 2010 klukkan 19:07
Silla systir
Eins og venjulega: algjört snilldarblogg hjá þér systir kær :) Ég er sammála Pálínu, þú heldur námskeið þegar þú kemur heim.
Ætla að endurskoða hvíldardagana mína, auðvitað er miklu sniðugra að taka hvíldardag frá hreyfingu á ofhloðnum virkum degi!!
Hlakka til að taka tíu með þér 1. okt. ;)
Ætla að endurskoða hvíldardagana mína, auðvitað er miklu sniðugra að taka hvíldardag frá hreyfingu á ofhloðnum virkum degi!!
Hlakka til að taka tíu með þér 1. okt. ;)
#6
07. september 2010 klukkan 22:26
Flott að lesa hvernig þú hefur þetta, þarf að fara að gera eitthvað svona skipulag og aðallega kannski að fara eftir því ;) Ég get nefnilega skipulagt mig fram í rauðan dauðann en svo verður eftirfylgnin eitthvað minni...Núna er ég hins vegar komin í skipulagningarstuð og framkvæmdastuð ekki síður ;)
Takk fyrir gott blogg Sigga mín :) Þú ert yndi!
Knús í kotið