Að nýta tækifærið
Það má með sanni segja að meiningin í fyrirsögninni hafi verið mitt mottó síðustu misserin. Eftir þó nokkurn undirbúning (andlega aðallega) breyttum við fjölskyldan til á liðnu sumri, eftir nærri tíu ára búsetu á Hvanneyri (og tíu ára búsetu utan Skagafjarðar)og fluttum til Noregs þar sem ég fann hjá mér þörf til að mennta mig meira.
Það væri ekki heiðarlegt af mér að segja að þetta væri ekkert mál, því þetta er heilmikið mál. Fyrir utan pappírsfargan þá hafa allir þurft að aðlagast nýjum aðstæðum, venjum og hugsunarhætti.
Við tókum hins vegar mjög meðvitaða ákvörðun í upphafi, en hún var sú að hvernig sem þetta allt færi, hvernig mér líkaði í skólanum, manninum mínum í vinnu eða drengjunum í grunnskóla og leikskóla þá skyldum við nýta tækifærið. Við lærum t.d. öll nýtt tungumál sem er afar dýrmætt. Rúsínan í pylsuendanum er að við búum í „Mekka" skíðaíþróttanna og því er þetta kjörið tækifæri til að læra þá íþrótt. Hér er alltaf logn og sjaldan afsökun til að vera ekki úti nema þá kannski þegar frostið er orðið meira en -20°C. Hlaup og gönguferðir eru því kjörnar íþróttir, það er allavega engin afsökun til að fara ekki út að hreyfa sig. Hér eru göngustígar um allt, sumir hverjir skógarstígar eru einnig upplýstir og nýtast þá sem skokk-eða göngubrautir þegar snjólaust er en á veturna eru þar troðnar skíðagöngubrautir. Já, útivist og skíðaganga er þjóðareinkenni Norðmanna.
Þó svo að þetta sé svona hér þá ætti fólk ekki að gleyma því hvað það hefur það gott á Íslandi, þrátt fyrir þrengingar í efnahagslífinu. Tækifærin eru allsstaðar, það er bara að koma auga á þau. Ég vil nefna sérstaklega eitt séreinkenni Íslands en það eru sundlaugar landans. Ég hef t.d. komist að því að aðgöngumiði í sundlaug hér í nágrenninu kostar 120 til 135 krónur norskar (fer eftir því hvort um er að ræða helgi eða virkan dag) en hvað kæmist maður mörgum sinnum í sund á Króknum fyrir það? Þar sé ég tækifæri.

Sigríður Júlía Brynleifsdóttir
Ås
Noregi