föstudagur
28. mars 2008 klukkan 15:16
Jæja, þá er þessi vinnuvika að renna sitt skeið. Við mæðginin ætlum að skella okkur í sund seinnipartinn og svo er okkur boðið í mat eftir það, frábært (hmhm slepp við að elda).
Haukur er væntanlegur til landsins seint í kvöld, hann er búinn að vera á námskeiði í Danmörku þessa viku og er mjög ánægður með það í alla staði. Við hlökkum öll til að fá hann heim.
Helginni verður varið í rólegheit, gönguferðir, sund og lestur.
Stjörnuspá dagsins af mbl.is:
Vatnsberi: Þú þarft ekki alltaf að fella dreka lífins. Sumir drekar eru frábærir vinir. Væri ekki frábært að hafa svona miklinn kraft þér við hlið?
Ó jú, það er engin spurning!
Í lokin langar mig til að spyrja hvort einhver horfði á Kiljuna síðasta miðvikudagskvöld - þar var sýndur bútur úr "Fjögur brúðkaup og jarðarför" þar sem ljóð eftir W.H. Auden var lesið upp í jarðaför.....munið þið eftir þessu atriði?.....ekki það að ég sé eitthvað döpur eða sorgmædd þessa dagana, nei alls ekki, mér finnst það bara svo fallegt.
Horfið á Kiljuna, þetta er snilldarþáttur hvort sem maður er bókmenntaséni eða ekki (ég er t.d. ekkert bókmenntaséni en finnst gaman að lesa og tala um bækur)
Hér er þetta umrædda ljóð og ef einhver sem þetta les á eða veit um góða þýðingu á þessu ljóð endilega bentu mér á það en mér skilst að til séu nokkrar þýðingar, misgóðar.
Funeral Blues
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever; I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood,
For nothing now can ever come to any good.
W. H. Auden
Helginni verður varið í rólegheit, gönguferðir, sund og lestur.
Stjörnuspá dagsins af mbl.is:
Vatnsberi: Þú þarft ekki alltaf að fella dreka lífins. Sumir drekar eru frábærir vinir. Væri ekki frábært að hafa svona miklinn kraft þér við hlið?
Ó jú, það er engin spurning!
Í lokin langar mig til að spyrja hvort einhver horfði á Kiljuna síðasta miðvikudagskvöld - þar var sýndur bútur úr "Fjögur brúðkaup og jarðarför" þar sem ljóð eftir W.H. Auden var lesið upp í jarðaför.....munið þið eftir þessu atriði?.....ekki það að ég sé eitthvað döpur eða sorgmædd þessa dagana, nei alls ekki, mér finnst það bara svo fallegt.
Horfið á Kiljuna, þetta er snilldarþáttur hvort sem maður er bókmenntaséni eða ekki (ég er t.d. ekkert bókmenntaséni en finnst gaman að lesa og tala um bækur)
Hér er þetta umrædda ljóð og ef einhver sem þetta les á eða veit um góða þýðingu á þessu ljóð endilega bentu mér á það en mér skilst að til séu nokkrar þýðingar, misgóðar.
Funeral Blues
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever; I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood,
For nothing now can ever come to any good.
W. H. Auden
ég sjálf
ehe, já....ef maður myndi nú hætta að gera eitthvað vegna þess að maður sjálfur eða viðkomandi hlutur/lífvera deyr einhverntíman....af hverju þá að lifa lífinu? Til hvers lifir maður? - jæja nei, ég ætla ekki að hætta mér út í þessa umræðu - tala bara endalaust við sjálfa mig.
#2
29. mars 2008 klukkan 19:49
Heiða kennslukona og hundasnyrtir
Ó já ég man sko eftir þessu atriði!!! Magnað ljóð alveg hreint, hugsa að þetta sé eitt magnaðasta bíóatriði sem ég hef séð - reif úr mér hjartað allavega.....
#3
30. mars 2008 klukkan 12:51
#4
13. apríl 2008 klukkan 17:32

Kvað sá sem gamli...