hugs
Málið er að ég hef verið að lesa hjá mörgum bloggurum að þeir hafi byrjað á danska og náð þvílíkum árangri en hætt svo og bætt á sig svo og svo miklu. Ég hef áhyggjur af þessu. Hvað er málið? Mér finnst mér ganga rosalega vel og get eiginlega ekki ímyndað mér að ég eigi eftir að fara í sama farið aftur. Ætli það sé málið að trúa nógu mikið að maður geti haldið þessu og þá nær maður því?
Ég þekki nokkrar sem hafa byrjað á danska en ekki verið með 100% hugann við þetta frá upphafi og því gengur þeim ekkert og það er alveg skiljanlegt því til að ná árangri að þá verður maður að hafa hausinn 100% með. Ég er svosem ekkert að hafa áhyggjur af þeim hér og nú því e.t.v. er danski ekki að henta þeim. Þetta er kannski hroki en það er bara málið, að danski hentar ekkert öllum, mamma mín gæti t.d. aldrei verið á danska en HerbaLife hentar henni, sumum hentar kolvetnalaust fæði og aðrir eru í 10 grunnreglum.
Þetta var bara smá innskot......en það sem ég hef verið að hugsa er að ég hef miklar áhyggjur af þeim sem hafa getað þetta en ná sér ekki aftur af stað eða ná ekki að halda sér í kjörþyngd. Þetta er verkefni sem maður þarf alltaf að hafa á bak við eyrað og eins og Spekoppur segir þá er það vænlegt til árangurs að halda sig 100% við ddv á virkum dögum en leyfa sér þá eitthvað meira um helgar (ef maður vill). Þetta eru pælingar mínar þessa dagana en ég er alltaf að hugsa hvenær ég eigi að vera sátt, (ég er reyndar mjög sátt við mig núna) á ég að stefna á 67 kg. eða á ég að stefna að 69,5 kg.??? Það er stór spurning, ég get eiginlega ekki ímyndað mér að það hreinlega fari mér að vera 67 kg....ég er þannig í vextinum og er með þannig beinabyggingu. Eitt er víst að niður fyrir 70 kg. vil ég komast....en jæja þetta var bara smá hugs...
Nýjar tölur koma svo í kvöld.....
Kannski spurning um að bæta hreyfingu inn í þegar takmarkinu er náð með ddv og hafa ddvið svo bakvið eyrað það sem eftir er.
Gangi þér vel